ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΜΠΛΟΚ

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Stachys spruneri

Πάρνηθα 08/05/2011

Ο Στάχυς του Σπρούνερ (Stachys spruneri Boiss. 1848) είναι ενδημικός της Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας.
Πολυετής φρυγανώδης, πολύκλαδη πόα με ξυλώδη βάση και ανερχόμενους βλαστούς. Φύλλα μυτερά, οδοντωτά με αραιές τρίχες.
Βιότοπος: Πετρώδεις θέσεις και σχισμές βράχων, σε μεσαία υψόμετρα.
Άνθη: λευκά με πορφυρές γραμμώσεις.
Άνθιση: τέλη Μαΐου - Ιούνιος.
Εξάπλωση στην Αττική: Πάρνηθα, Γεράνεια, Πατέρας, Κιθαιρώνας.

Ετυμολογία:
Stachys > στάχυς (από την διάταξη των ανθέων)
spruneri >  > προς τιμήν του Βαυαρού βοτανικού Wilhelm von Spuner (1805-1874).


Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

Epipactis microphylla

Πάρνηθα 06/07/2011

Η Επιπακτίς η μικρόφυλλη [Epipactis microphylla,  (Ehrh. 1789) Sw. 1800] είναι ευρασιατική ορχιδέα με μεγάλη εξάπλωση στην στεριανή Ελλάδα, την Εύβοια και την Κρήτη. Περιγράφτηκε το 1789 από το Μπραουνσβάϊκ της Γερμανίας.
Φυτό με κοντό έρπον ρίζωμα και 1-2 λεπτούς και χνουδωτούς βλαστούς, με ύψος 15-55 εκατοστά. Φύλλα 3-12 λογχοειδή, μικρά, γκριζοπράσινα.
Βιότοπος: δασικό είδος, που προτιμά σκιερές ή ημισκιερές θέσεις
Άνθη: καρδιόσχημα, πρασινωπά, με λευκό εσωτερικό σε αραιή ταξιανθία 4-30 ανθέων.
Άνθιση: Μάρτιος - Αύγουστος.
Εξάπλωση στην Αττική: Πάρνηθα, Γεράνεια

Ετυμολογία:
Epipactis > Epipactis > Επιπακτίς, όνομα φυτού που αναφέρει ο Διοσκουρίδης: «επιπακτίς, οἱ δε ελλεβορίνην, θαμνίσκος μικρός, φυλλάρια ελάχιστα έχων».microphylla > μικρός, ή, ό + φύλλο = μικρόφυλλη.


Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

Epipactis helleborine


Πάρνηθα 16-07-2011

Η Επιπακτίς η ελλεβορίνη [Epipactis helleborine (L. 1753) Crantz 1769] είναι ευρασιατική ορχιδέα με μεγάλη εξάπλωση στην Ελλάδα. Περιγράφτηκε αρχικά το 1753 από την Βάδη - Βυτεμβέργη της Γερμανίας, με το όνομα Serapias helleborine L..
Φυτό με έρπον ρίζωμα και ένα έως έξη εύρωστους βλαστούς, ύψους μέχρι 1 μέτρο. Φύλλα καρδιόσχημα σε σπειροειδή διάταξη. Παρουσιάζει μεγάλη ποικιλομορφία κι έχουν περιγραφεί διάφορα υποείδη.
Βιότοπος: δασικό είδος, που προτιμά σκιερές ή ημισκιερές θέσεις
Άνθη: καρδιόσχημα, συνήθως ροζ, σε πυκνή ταξιανθία 10-100 ανθέων.
Άνθιση: Ιούνιος - Αύγουστος.
Εξάπλωση στην Αττική: Πάρνηθα, Γεράνεια, Πατέρας, Κιθαιρώνας, Υμηττός.

Ετυμολογία:
Epipactis > Επιπακτίς, όνομα φυτού που αναφέρει ο Διοσκουρίδης: «επιπακτίς, οἱ δε ελλεβορίνην, θαμνίσκος μικρός, φυλλάρια ελάχιστα έχων».
helleborine > helleborus > ελλέβορος = ελλεβορίνη, επειδή μοιάζουν τα φύλλα με τον λευκό ελλέβορο (βοτανικό όνομα σήμερα: Veratrum album)
 

vv

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

Ornithogalum nutans

Πάρνηθα 1100μ. 29/05/2011 Μπάφι

Το Ορνιθόγαλο το νεύον (Ornithogalum nutans L. 1753) είναι φυτό των Βαλκανίων και της Ανατολίας. Από τα πιο κομψά ορνιθόγαλα διακρίνεται από τα κωδωνοειδή, κατανεύοντα άνθη του, που κινούνται από τον άνεμο, χαρακτηριστικό που έδωσε και το όνομα στο φυτό. Φύλλα ταινιοειδή, αυλακωτά, στο μήκος του βλαστού. Τέπαλα μέχρι 3εκ. με χαρακτηριστική ασημοπράσινη χροιά που διαφέρει από αυτή των υπόλοιπων ειδών. Σε αγρούς και φρύγανα, συνήθως στην ορεινή ζώνη. Ανθίζει την άνοιξη.
Ετυμολογία:
Ornithogalum > Όρνις (πτηνό,  όρνιθα, κόττα) + γάλα. Αναφέρεται στην φράση «και του πουλιού το γάλα», λόγω του λευκού χρώματος των τεπάλων του.
nutans > nuto > nutare, νεύω = νεύον (κρεμαστό, κύπτον). Το όνομά του αναφέρεται στην κίνηση των ανθέων και των βλαστών στις πνοές του ανέμου.