Ranunculus lateriflorus

Δερβενοχώρια 05/04/2018

Ο Ranunculus lateriflorus (DC. 1817) είναι μεσογειακό φυτό με διάσπαρτη εξάπλωση στην Ελλάδα.
Βιότοπος: τέλματα, εποχιακά λιμνία σε υψόμετρα 0-1100 μ.
Μικρό φυτό 5-20 εκ., συχνά διακλαδισμένο από την βάση.
Άνθη μικρά, μοναχικά σε ανοιχτό κίτρινο.
Άνθιση: Απρίλιος - Ιούλιος.
Ετυμολογία:
Ranunculus < rana βάτραχος. Ο Πλίνιος γράφει ότι «ονομάζουμε ranunculus το βότανο που οι Έλληνες ονομάζουν βατράχιο» = βατράχιο, επειδή ορισμένα είδη αυτού του γένους ευδοκιμούν σε υδάτινο περιβάλλον.
lateriflorus < látus lateris πλευρά, (το) πλάγιον + flos floris άνθος ==> επειδή τα λουλούδια ανθίζουν πλαγίως.

 

Ranunculus peltatus

Δερβενοχώρια 05/04/1018

Ο Ranunculus peltatus (Schrank 1789) εξαπλώνεται στην Ευρώπη και σε παράκτιες περιοχές της Αφρικής. Στην Ελλάδα έχει διάσπαρτη κατανομή σε λίγες θέσεις. 
Βιότοπος: ενδιαιτήματα γλυκού νερού, εποχιακά λιμνία, τέλματα και ρυάκια με αργή ροή σε υψόμετρα 0-1200 (1500) μ.
Ετήσιο ή πολυετές φυτό. 
Βλαστός βυθισμένος έως 1 μ. με τριχοειδή αποκλίνοντα τμήματα. Φύλλα νεφροειδή με 3-5 (7 λοβούς).
Άνθη μοναχικά με 5 ή μερικές φορές περισσότερα λευκά πέταλα.
Άνθιση: Μάρτιος - Ιούνιος.
Ανθίζει Μάρτιο - Ιούνιο, ανάλογα με το υψόμετρο.
Ετυμολογία:
Ranunculus < rana (λατιν.) βάτραχος. Ο Ρωμαίος συγγραφέας Πλίνιος γράφει ότι «ονομάζουμε ranunculus το βότανο που οι Έλληνες ονομάζουν βατράχιο»
peltátus < πέλτη, μικρή ελαφριά ασπίδα (εξ ου και οι ελαφρά οπλισμένοι πελταστές) σε σχήμα ημισελήνου ==> από τα ανώτερα φύλλα που έχουν σχήμα πέλτης.
Βατράχιο ==> επειδή ορισμένα είδη αυτού του γένους ευδοκιμούν σε υδάτινο περιβάλλον όπως οι βάτραχοι.

Ranunculus sardous

Δερβενοχώρια 05-04-2018

Το Βατράχιον της Σαρδηνίας (Ranunculus sardous, Crantz 1763) είναι ευρασιατικό φυτό με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα. Φύεται σε οικότοπους γλυκών υδάτων και σε υγρές τοποθεσίες που διατηρούνται μέχρι την άνοιξη. Ανθίζει από τον Μάρτιο μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού ανάλογα με το υψόμετρο και την υγρασία της θέσης.
Ετυμολογία:
Ranunculus < rana βάτραχος. Ο Πλίνιος γράφει ότι «ονομάζουμε ranunculus το βότανο που οι Έλληνες ονομάζουν βατράχιο» = βατράχιο, επειδή ορισμένα είδη αυτού του γένους ευδοκιμούν σε υδάτινο περιβάλλον.
sardous < Sardinia Sardegna = της Σαρδηνίας.

Consolida tenuissima

Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση

Η Κονσολίντα η λεπτότατη [Consolida tenuissima (Sibth. & Sm.) Soó 1922] είναι ενδημική της Αττικής, της Εύβοιας και της Σκύρου.
Πόα με λεπτό, διακλαδιζόμενο και τριχωτό βλαστό, με ύψος μέχρι 50 εκατοστά.
Βιότοπος: Βραχώδεις θέσεις, φρυγανότοποι, σε υψόμετρα 250-900 μ.
Άνθη: Ζυγόμορφα, σε χαλαρή ταξιανθία, χρώματος μπλε-μοβ.
Άνθιση: Απρίλιος - Μάιος.
Εξάπλωση στην Αττική: Υμηττός, Ποικίλο, Πάρνηθα, Πεντέλη, Πατέρας.

*** Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (RDB 2009), με τον χαρακτηρισμό «τρωτό» (VU).

Ετυμολογία:
Consolida > consolido (λατιν.) σταθεροποιώ, ενοποιώ > consolida λατινικό όνομα φυτού, του οποίου οι φαρμακευτικές ιδιότητες υποτίθεται ότι θεράπευαν τις πληγές.
tenuissima > tenuis λεπτός > tenuissima = λεπτότατη, λόγω των πολύ λεπτών βλαστών της.

Ficaria verna subsp. ficariiformis

Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση

Η Ficaria verna subsp. ficariiformis (Rouy & Foucaud) Maire 2008, είναι μεσογειακό φυτό, με ευρεία εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα, εκτός της Νότιας Πίνδου.
Συνώνυμο: Ranunculus ficaria subsp. ficariiformis Rouy & Foucaud 1893
Πολυετές, ποικιλόμορφο φυτό.
Φύλλα καρδιόσχημα με δερματώδη υφή και μακρύ μίσχο.
Βιότοπος: εποχιακά λιμνία ± σκιασμένα, υγρά λιβάδια, φυλλοβόλα δάση.
Άνθη μονήρη, κίτρινα με 8-12 πέταλα στενά και γυαλιστερά.
Ανθίζει από Ιανουάριο έως Μάιο.

Ετυμολογία:
Ficaria > ficus σύκο ,συκιά > ficaria συκεώνας - νησί Φικαρία νοτίως της Σαρδηνίας ==> από το ριζικό σύστημα που αποτελείται από φυμάτια που θυμίζουν σύκα.
vernus, a, um > ver, véris άνοιξη, έαρ = εαρινή.
ficariiformis > Ficaria ==> ενισχυτικό του γένους Ficaria όταν χρησιμοποιείται ως επίθετο.

Anemone apennina subsp. blanda

Πάρνηθα 17-02-2014

Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση

Η Anemone apennina subsp. blanda (Schott & Kotschy) Nyman 1878, είναι φυτό της Ανατολικής Μεσογείου, με ευρεία εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα, εκτός Κρήτης και Κυκλάδων.
Συνώνυμο: Anemone blanda Schott & Kotschy
Πολυετές φυτό. Το ρίζωμά του είναι σφαιρικός ή ακανόνιστος κόνδυλος.
Αυτή η όμορφη ανεμώνη ξεχωρίζει από τα φυλλάρια του σπονδύλου που έχουν μακρύ μίσχο και είναι τρίλοβα, οδοντωτά. Τα φύλλα της βάσης είναι παρόμοια, αλλά μεγαλύτερα.
Βιότοπος: εποχικά υγρές θέσεις, πετρώδεις και βραχώδεις θέσεις, συχνά σε ημισκιά, σε υψόμετρα 200-1500 (-2000) μ.
Άνθος με σέπαλα στενά, πολλά σε αριθμό, κυανοϊώδη. Ανθήρες κίτρινοι.
Ανθίζει από Ιανουάριο έως Μάιο.
Πρόκειται για την Ορεία ανεμώνη του Θεόφραστου.

Ετυμολογία:
Anemone > ανεμώνη > άνεμος ==> από την ευκολία που κινούνται οι μίσχοι στον άνεμο ή για την τυπική ανεμοφιλική διάδοση αυτού του γένους.
apenninus, a, um > Appennini, η ιταλική οροσειρά των Αππένινων.
blanda > blando, γοητευτικό, ευχάριστο, χαρίεν = χαρίεσσα.

Consolida tuntasiana

Κιθαιρώνας

Η Κονσολίντα του Τούντα [Consolida tuntasiana (Halácsy) Soó 1922] είναι ενδημική της Νότιας Ελλάδας, γνωστή από τα όρη Γεράνεια, Κιθαιρώνας, Ελικώνας και Πατέρας της Στερεάς Ελλάδα και τα όρη Αραχναίο και Κουλοχέρα της Πελοποννήσου. Περιγράφτηκε από τα Γεράνεια.
Μικρό, μονοετές είδος, με ύψος 5-15 εκ.
Βλαστός όρθιος, απλός ή με λίγες διακλαδώσεις στην βάση του, αραιά τριχωτός.
Βιότοπος: πετρώδεις και βραχώδεις πλαγιές, διάκενα δασών με έλατα, σάρες και χαλικώδη μέρη.
Άνθη 2 -6 πορφυρά - ιώδη.
Ανθίζει Μάιο μέχρι αρχές Ιουνίου.
Εξάπλωση στην Αττική: Γεράνεια, Κιθαιρώνας, Πατέρας.

*** Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (RDB 2009), με τον χαρακτηρισμό «Κινδυνεύον» (ΕΝ).

Ετυμολογία:
Consolida > consolido (λατιν.) σταθεροποιώ, ενοποιώ > consolida λατινικό όνομα φυτού, του οποίου οι φαρμακευτικές ιδιότητες υποτίθεται ότι θεράπευαν τις πληγές.
tuntasiana > αφιερωμένη στο Έλληνα βοτανικό Βασίλειο Τούντα.

Ranunculus arvensis

Πάρνηθα 11/04/2014

Ο Ranunculus arvensis, L. 1753, είναι ευρασιατικό φυτό, με ευρεία εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Χνουδωτό, μονοετές φυτό, 15-60 εκ.
Φύλλα απλά, τα άλλα τρίλοβα με λοβούς συχνά χωρισμένους σε γραμμοειδή λοβίδια.
Βιότοπος: Αγροί, ελαιώνες, ρεματιές, σε υψόμετρα 0-1000 (-1600) μ.
Άνθη 4-12 χιλ. κίτρινα
Ανθίζει Απρίλιο - αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία:
Ranunculus > rana βάτραχος. Ο Πλίνιος γράφει ότι «ονομάζουμε ranunculus το βότανο που οι Έλληνες ονομάζουν βατράχιο» = βατράχιο, επειδή ορισμένα είδη αυτού του γένους ευδοκιμούν σε υδάτινο περιβάλλον.
arvensis > arvum, αγρός = των αγρών.

Clematis cirrhosa

Σχινιάς 26/12/2012

Η Κληματίδα η βοστρυχώδης (Clematis cirrhosa, L. 1753), είναι μεσογειακό φυτό. Έχει ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα με εξαίρεση την βορειοδυτική χώρα.
Είναι αειθαλής, αναρριχώμενος θάμνος με ξυλώδεις βλαστούς.
Φύλλα απλά, 2,5-5 εκ., λεία, πριονωτά, τρίλοβα ή πτεροχιδή, με οδοντωτά φυλλάρια. .
Βιότοπος: φράχτες, ζώνη μεσογειακής μακκίας, σε υψόμετρα 0-600 (-1000) μ.
Τα πενταμερή, κωδωνοειδή, χνουδωτά, κρεμαστά, λευκοκίτρινα άνθη φύονται στους βλαστούς του προηγούμενου έτους.
Ανθίζει φθινόπωρο και χειμώνα και συχνά τα άνθη είναι τόσα πολλά που σκεπάζουν το φυτό. Στην ωρίμανση πλήθος αχαίνια δίνουν την εντύπωση λευκής κόμης.

Ετυμολογία:
Clematis > κλήμα, κλήματος (κλάδος αμπέλου, κληματόβεργα) = Κληματίς.
cirrhosa > cirrus, η έλικα του κλήματος, βόστρυχος (πλεξίδα-μπούκλα μαλλιών) = βοστρυχώδης.

Ranunculus sprunerianus

Πεντέλη 10/04/2011

Ο Ranunculus sprunerianus, Boiss. 1843, είναι φυτό της Ανατολικής Μεσογείου με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Πολυετές, τριχωτό ή χνουδωτό, πολύκλαδο φυτό, 40-80 εκ, με κυλινδρικές κονδυλώδεις ρίζες
φύλλα βάσης δικοειδή-καρδιοειδή, τρίλοβα ή πεντάλοβα, με λοβούς λίγο πριονωτούς.
Βιότοπος: εποχικά υγρές τοποθεσίες, βραχώδεις θέσεις σε μακία και γκαρίγκ (garigue) βλάστηση, δολίνες σε κωνοφόρα δάση, σε υψόμετρα 0-1300 (-1900) μ.
Άνθη πολυάριθμα, κίτρινα.
Άνθιση Απρίλιο - Μάιο

Ετυμολογία:
Ranunculus > rana βάτραχος. Ο Πλίνιος γράφει ότι «ονομάζουμε ranunculus το βότανο που οι Έλληνες ονομάζουν βατράχιο» = βατράχιο, επειδή ορισμένα είδη αυτού του γένους ευδοκιμούν σε υδάτινο περιβάλλον.
sprunerianus > αφιερωμένος στον Βαυαρό βοτανικό Wilhelm von Spuner (1805-1874).

Consolida tuntasiana

Κιθαιρώνας 12/05/2013

Η Κονσολίντα του Τούντα [Consolida tuntasiana (Halácsy) Soó 1922] είναι ενδημική της Νότιας Ελλάδας, γνωστή από τα όρη Γεράνεια, Κιθαιρώνας, Ελικώνας και Πατέρας της Στερεάς Ελλάδα και τα όρη Αραχναίο και Κουλοχέρα της Πελοποννήσου. Περιγράφτηκε από τα Γεράνεια.
Μικρό, μονοετές είδος, με ύψος 5-15 εκ.
Βλαστός όρθιος, απλός ή με λίγες διακλαδώσεις στην βάση του, αραιά τριχωτός.
Βιότοπος: πετρώδεις και βραχώδεις πλαγιές, διάκενα δασών με έλατα, σάρες και χαλικώδη μέρη.
Άνθη 2 -6 πορφυρά - ιώδη.
Ανθίζει Μάιο μέχρι αρχές Ιουνίου.
Εξάπλωση στην Αττική: Γεράνεια, Κιθαιρώνας, Πατέρας.

*** Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (RDB 2009), με τον χαρακτηρισμό «Κινδυνεύον» (ΕΝ).

Ετυμολογία:
Consolida > consolido (λατιν.) σταθεροποιώ, ενοποιώ > consolida λατινικό όνομα φυτού, του οποίου οι φαρμακευτικές ιδιότητες υποτίθεται ότι θεράπευαν τις πληγές.
tuntasiana > αφιερωμένη στο Έλληνα βοτανικό Βασίλειο Τούντα.

Delphinium peregrinum

Λαύριο 28-05-2013

Το Delphinium peregrinum, L. 1753, είναι φυτό της Μεσογείου και της ΝΔ Ασίας, με ευρεία εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Ετήσιο φυτό με όρθιο διακλαδιζόμενο χνουδωτό  βλαστό, με ύψος έως 1 μέτρο. Είναι τοξικό φυτό, εξαιτίας των αλκαλοειδών που περιέχει
Φύλλα παλαμοσχιδή και πτεροσχιδή με στενούς λοβούς, τα ανώτερα γραμμοειδή. 
Βιότοπος: μεσογειακοί θαμνώνες - γκαρίγκ, φρύγανα, πευκοδάση και διάκενα δασών, ξηρά λιβάδια, πετρώδεις ακτές, σε υψόμετρα 0-900 (-1700) μ.α.
Τα ζυγόμορφα, έμμισχα, χνουδωτά άνθη σχηματίζουν αραιούς βότρεις, κυανού-βιολετί χρώματος. Από τα 5 πέταλα της στεφάνης το επάνω φέρει μακρύ ιώδες πλήκτρο, που μοιάζει με σωλήνα και είναι στραμμένο προς τα πάνω. Τα ανώτερα πέταλα φέρουν πλευρικά πτερύγια.
Ανθίζει από τα μέσα Μαΐου μέχρι τον Αύγουστο.

Ετυμολογία:
Delphinium > δελφίνιον, φυτό που αναφέρει ο Διοσκουρίδης > δελφίν ==> αναφορά στο άνθος με το μακρύ πλήκτρο που μοιάζει με δελφίνι = Δελφίνιον.
peregrinus, a, um > ξένος, εξωτικός ==> με την έννοια της περιπλάνησης, κάτι που είναι εδώ κι εκεί = περιπλανώμενο.

Nigella arvensis subsp. aristata

Γαλάτσι 25-05-2007

Η Nigella arvensis L. subsp. aristata [(Sibth. & Sm.) Nyman 1878] είναι ενδημικό φυτό της Κεντρικής και Νότιας Ελλάδας.
Πόα με ύψος 10-40 εκατοστά. Φύλλα γλαυκά με γραμμοειδή τμήματα, τα ανώτερα σχηματίζουν περίβλημα κάτω από το άνθος.
Βιότοπος: αγροί, φρυγανότοποι, ανοιχτά εδάφη, δίπλα σε δρόμους.
Άνθη: λευκά έως ελαφρώς γαλάζια, με αιχμηρά πέταλα.
Άνθιση: Μάιος - Ιούλιος.
Εξάπλωση στην Αττική: Πάρνηθα, Πεντέλη, Υμηττός, Πατέρας, Κιθαιρώνας, Πάστρα, Σαλαμίνα, Αίγινα, Λαυρεωτική...

Ετυμολογία:
Nigella > υποκοριστικό του niger (μαύρος) = μαυριδερή, αναφέρεται στο χρώμα των σπερμάτων.
arvensis > arvum, αγρός = αρουραία, των αγρών
aristata > arista ο αθήρ, το άγανο των αγρωστωδών = με αιχμηρές άκρες στα πέταλα.

Ranunculus trichophyllus

Σχινιάς 09/04/2014

Ο Ranunculus trichophyllus, Chaix ex Vill. 1786, είναι κοσμοπολίτικο φυτό με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Φύλλα με μακριούς τριχωτούς λοβούς.
Βιότοπος: ενδιαιτήματα γλυκού νερού, εποχιακά λιμνία, τέλματα, σε υψόμετρα 0-1300 (2000) μ.
Άνθη με πέταλα μικρά, λευκά, όχι μεγαλύτερα από 5 χιλ.
Άνθιση Μάρτιο - Ιούνιο.

Ετυμολογία:
Ranunculus > rana βάτραχος. Ο Πλίνιος γράφει ότι «ονομάζουμε ranunculus το βότανο που οι Έλληνες ονομάζουν βατράχιο» = βατράχιο, επειδή ορισμένα είδη αυτού του γένους ευδοκιμούν σε υδάτινο περιβάλλον.
trichophyllus, a, um > θριξ τριχός + φύλλον ==> από τα τριχοειδή φύλλα = τριχόφυλλος.

Ficaria verna subsp. ficariiformis

Βαρυμπόμπη 27/02/2009

Η Ficaria verna subsp. ficariiformis (Rouy & Foucaud) Maire 2008, είναι μεσογειακό φυτό, με ευρεία εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα, εκτός της Νότιας Πίνδου.
Συνώνυμο: Ranunculus ficaria subsp. ficariiformis Rouy & Foucaud 1893
Πολυετές, ποικιλόμορφο φυτό.
Φύλλα καρδιόσχημα με δερματώδη υφή και μακρύ μίσχο.
Βιότοπος: εποχιακά λιμνία ± σκιασμένα, υγρά λιβάδια, φυλλοβόλα δάση.
Άνθη μονήρη, κίτρινα με 8-12 πέταλα στενά και γυαλιστερά.
Ανθίζει από Ιανουάριο έως Μάιο.

Ετυμολογία:
Ficaria > ficus σύκο ,συκιά > ficaria συκεώνας - νησί Φικαρία νοτίως της Σαρδηνίας ==> από το ριζικό σύστημα που αποτελείται από φυμάτια που θυμίζουν σύκα.
vernus, a, um > ver, véris άνοιξη, έαρ = εαρινή.
ficariiformis > Ficaria ==> ενισχυτικό του γένους Ficaria όταν χρησιμοποιείται ως επίθετο.

Τατόι (Δεκέλεια) 28/02/2008

Consolida tenuissima

Ποικίλον όρος 01/05/2012

Η Κονσολίντα η λεπτότατη [Consolida tenuissima (Sibth. & Sm.) Soó 1922] είναι ενδημική της Αττικής, της Εύβοιας και της Σκύρου.
Πόα με λεπτό, διακλαδιζόμενο και τριχωτό βλαστό, με ύψος μέχρι 50 εκατοστά.
Βιότοπος: Βραχώδεις θέσεις, φρυγανότοποι, σε υψόμετρα 250-900 μ.
Άνθη: Ζυγόμορφα, σε χαλαρή ταξιανθία, χρώματος μπλε-μοβ.
Άνθιση: Απρίλιος - Μάιος.
Εξάπλωση στην Αττική: Υμηττός, Ποικίλο, Πάρνηθα, Πεντέλη, Πατέρας.

*** Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (RDB 2009), με τον χαρακτηρισμό «τρωτό» (VU).

Ετυμολογία:
Consolida > consolido (λατιν.) σταθεροποιώ, ενοποιώ > consolida λατινικό όνομα φυτού, του οποίου οι φαρμακευτικές ιδιότητες υποτίθεται ότι θεράπευαν τις πληγές.
tenuissima > tenuis λεπτός > tenuissima = λεπτότατη, λόγω των πολύ λεπτών βλαστών της.

Consolida ajacis

Πατέρας 12/05/2013

Η Consolida ajacis (L.) Schur 1853, είναι μεσογειακό φυτό με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Συνώνυμο: Delphinium ajacis L. 1753.
Αυτή η πόα με τον όρθιο, ισχυρό βλαστό έχει φύλλα πολυσχιδή με στενούς λοβούς.
Βιότοπος: αγροί, κήποι, αμπελώνες, ελαιώνες, δρόμοι, διάκενα δασών, σε υψόμετρα 0-1200 (-1600) μ.
Τα ζυγόμορφα κυανά ή ιώδη άνθη έχουν μακρύ πλήκτρο και φύονται σε μακρύ βότρυ. Τα μοτίβα πάνω στα πέταλα θυμίζουν Α (Άλφα) αφού, σύμφωνα με το μύθο, το φυτό ξεπήδησε από το αίμα του ομηρικού ήρωα Αίαντα, όταν αυτός αυτοκτόνησε.
Άνθιση Απρίλιο - Ιούλιο.

Ετυμολογία:
Consolida > consolido (λατιν.) σταθεροποιώ, ενοποιώ > consolida λατινικό όνομα φυτού, του οποίου οι φαρμακευτικές ιδιότητες υποτίθεται ότι θεράπευαν τις πληγές.
ajacis > Aiax, η λατινική γραφή του ονόματος Αίας - του Αίαντα.

Nigella damascena

Αγία Μαρίνα 23/04/2011 Γραμματικό

Η Nigella damascena, L. 1753, είναι μεσογειακό φυτό με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Αυτή η πόα με το περίεργο άνθος έχει λεπτό, όρθιο, γωνιώδη βλαστό και φύλλα πολυσχιδή με νηματοειδείς λοβούς. Τα βράκτια του άνθους είναι παρόμοια με τα φύλλα, κάτι που χαρακτηρίζει το φυτό.
Βιότοπος: Σε αγρούς, φρύγανα, ελαιώνες, ανοιχτά λιβάδια, άκρες δρόμων, σε υψόμετρα 0-900 (-1400) μ.
Το άνθος έχει 5 κυανόλευκα σέπαλα, πολλούς στήμονες και ωοθήκη που αποτελείται από επί μέρους θύλακες με χαρακτηριστικά κυρτά ράμφη, που στην ωρίμανση δίνουν μια πολύ διογκωμένη κάψα.
Άνθιση Απρίλιο - Ιούνιο.

Ετυμολογία:
Nigella > υποκοριστικό του niger (μαύρος) = μαυριδερή, αναφέρεται στο χρώμα των σπερμάτων.
damascena > Damasco, Δαμασκός (πρωτεύουσα της Συρίας) = δαμασκηνή.

Nigella damascena

Πάρνηθα 03/06/2011 Μακρυχώραφο

Η Nigella damascena, L. 1753, είναι μεσογειακό φυτό με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Αυτή η πόα με το περίεργο άνθος έχει λεπτό, όρθιο, γωνιώδη βλαστό και φύλλα πολυσχιδή με νηματοειδείς λοβούς. Τα βράκτια του άνθους είναι παρόμοια με τα φύλλα, κάτι που χαρακτηρίζει το φυτό.
Βιότοπος: Σε αγρούς, φρύγανα, ελαιώνες, ανοιχτά λιβάδια, άκρες δρόμων, σε υψόμετρα 0-900 (-1400) μ.
Το άνθος έχει 5 κυανόλευκα σέπαλα, πολλούς στήμονες και ωοθήκη που αποτελείται από επί μέρους θύλακες με χαρακτηριστικά κυρτά ράμφη, που στην ωρίμανση δίνουν μια πολύ διογκωμένη κάψα.
Άνθιση Απρίλιο - Ιούνιο.

Ετυμολογία:
Nigella > υποκοριστικό του niger (μαύρος) = μαυριδερή, αναφέρεται στο χρώμα των σπερμάτων.
damascena > Damasco, Δαμασκός (πρωτεύουσα της Συρίας) = δαμασκηνή.

Ficaria verna subsp. ficariiformis

Πάρνηθα 27/01/2011 Μακρυχώραφο

Η Ficaria verna subsp. ficariiformis (Rouy & Foucaud) Maire 2008, είναι μεσογειακό φυτό, με ευρεία εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα, εκτός της Νότιας Πίνδου.
Συνώνυμο: Ranunculus ficaria subsp. ficariiformis Rouy & Foucaud 1893
Πολυετές, ποικιλόμορφο φυτό.
Φύλλα καρδιόσχημα με δερματώδη υφή και μακρύ μίσχο.
Βιότοπος: εποχιακά λιμνία ± σκιασμένα, υγρά λιβάδια, φυλλοβόλα δάση.
Άνθη μονήρη, κίτρινα με 8-12 πέταλα στενά και γυαλιστερά.
Ανθίζει από Ιανουάριο έως Μάιο.

Ετυμολογία:
Ficaria > ficus σύκο ,συκιά > ficaria συκεώνας - νησί Φικαρία νοτίως της Σαρδηνίας ==> από το ριζικό σύστημα που αποτελείται από φυμάτια που θυμίζουν σύκα.
vernus, a, um > ver, véris άνοιξη, έαρ = εαρινή.
ficariiformis > Ficaria ==> ενισχυτικό του γένους Ficaria όταν χρησιμοποιείται ως επίθετο.

Υμηττός 12/01/2008 Hymittos