Pinus pinea Πεύκη η πιτύς (κουκουναριά)

Σχινιάς 01/04/2008

Η Πεύκη η πίτυς, κοινώς κουκουναριά (Pinus pinea L. 1753) είναι είδος πεύκου των παραλίων της Μεσογείου, περισσότερο φωτόφιλο από τα άλλα πεύκα και με προτίμηση σε ήπιο, θερμό και υγρό κλίμα, όπως αυτό των παραθαλάσσιων περιοχών.
Τα σπέρματά της κουκουναριάς είναι εδώδιμα και χρησιμοποιούνται στην ελληνική και γενικά τις μεσογειακές κουζίνες.
Η κουκουναριά προτιμά αμμώδη και αργιλοαμμώδη εδάφη με διαθέσιμα υπόγεια νερά. Φθάνει σε ύψος τα 15-30 μέτρα.
Η κόμη της είναι αρχικά σφαιροειδής και στη συνέχεια παίρνει μορφή σκιαδίου (ομπρέλας) με χοντρά σχεδόν οριζόντια κλαδιά. Η ανάπτυξή της είναι βραδεία.
Η εξάπλωση της στην Ελλάδα είναι περιορισμένη, σχηματίζοντας μικρά δάση στον Σχινιά της Αττικής, την Δυτική Πελοπόννησο (Στροφιλιά), Εύβοια, Σκόπελο, Σκιάθο, Χαλκιδική.
Ετυμολογία
Pinus > pinus (λατιν.), από σανσκριτκή ρίζα pítu = πίτυς πεύκο
pinea > αναφέρεται σε βιότοπο, καρπούς, ή φύλλα που μοιάζουν με του πεύκου.

Prunus spinosa subsp. dasyphylla

Ερυθρές 23/02/2016

Linaria micrantha

Ερυθρές 23/02/2016

Η Linaria micrantha [(Cav.) Hoffmanns. & Link 1813 ) είναι φυτό ευρωμεσογειακό, με ευρεία εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.

Βιότοπος: αγροί, χωράφια σε αγρανάπαυση, ελαιώνες, σε υψόμετρα έως 1300 μ.

Ετήσιο γλαυκώδες φυτό με αντίθετα φύλλα στην βάση.

Κύριο στέλεχος όρθιο, απλό ή μερικώς διακλαδισμένο, ύψους 40-50 εκ.
Βιότοπος: αγροί, χωράφια σε αγρανάπαυση, ελαιώνες, σε υψόμετρα έως 1300 μ.
Ταξιανθία πυκνή με μικρά γαλαζωπά άνθη 2-2,5 mm.
Ανθίζει Μάρτιο - Μάιο.

Ετυμολογία:
Linaria < λίνον (Linum latin.), επειδή έχει ίδια φύλλα με το λίνον = Λιναρία.
micrantha < μικρός + άνθος = μικρανθής.

Linum leucanthum

Υμηττός 19/04/2008

Το Λίνον το λευκανθές (Linum leucanthum Boiss. & Heldr. 1843) είναι ενδημικό της Στερεάς Ελλάδας και της Εύβοιας.
Πολυετής νανώδης πόα με ξυλώδη διακλαδισμένο βλαστό και ύψος έως 15 εκατοστά. Φύλλα με πολύ μικρές άκαμπτες τρίχες.
Βιότοπος: Πετρώδεις θέσεις και ανοίγματα δασών, σε μεσαία υψόμετρα.
Άνθη: λευκά με σκούρες νευρώσεις, που σχηματίσουν αραιό βότρυ.
Άνθιση: Μάρτιος - Μάιος.
Εξάπλωση στην Αττική: Υμηττός, Πάρνηθα, Πεντέλη, Γεράνεια, Πατέρας.

Ετυμολογία
Linum > λίνον (λινάρι).
leucanthum > λευκός + άνθος.φ

Linaria simplex

Ερυθρές 23/02/2016

Η Λιναρία η απλή (Linaria simplex (Willd.) DC. 1805) είναι φυτό της Μεσογείου και της ΝΔ Ασίας, με ευρεία εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Βιότοπος: αγροί, ξηρά λιβάδια, λιβάδια,  σε υψόμετρα 0-800 μ. και περιστασιακά έως τα 1600 μ.
Άνθη κίτρινα 5-9 χιλ.
Ανθίζει από τον Μάρτιο έως της αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία:
Linaria > λίνον (Linum latin), επειδή έχει ίδι φύλλα με το λίνον = Λιναρία.
simplex > simplex, -plicis απλό, επειδή έχει έναν απλό μη διακλαδισμένο βλαστό = απλός.

Vicia narbonensis

Ερυθρές, 29/03/2016

Η Vicia narbonensis L. 1753 είναι φυτό της Μεσογείου και της ΝΔ Ασίας, με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα.
Ετήσιο χνοώδες θερόφυτο, με βλαστό όριο 20-60 cm.
Κατώτερα φύλλα χωρίς έλικες. Φυλλάρια σε 1-3 ζεύγη, ωοειδή έως ελλειψοειδή. αμβλυκόρυφα ή ελαφρώς ακρόκοιλα, λειόχειλα ή πριονωτά. Παράφυλλα 10 χιλ., λειόχειλα ή οδοντωτά
Βιότοπος: αγροί, λιβάδια, φυλλοβόλα δάση, σε υψόμετρα 0-700 μ.
Άνθη 1-6 μαζί σε κάθε γόνατο. Λοβοί κάλυκα ανισομήκεις, ο κατώτερος μεγαλύτερος από τον σωλήνα του κάλυκα. Στεφάνη πορφυρή-μοβ.
Καρπός χέδρωπας, μαύρος ή καστανός, γυμνός με βλεφαριδωτές παρυφές και 4-8 σπέρματα.
Ανθίζει Απρίλιο - Μάιο.

Ετυμολογία:
Vicia > vicia (λατιν. Πλίνιος, Βιργίλιος) κύαμος, κουκί = βίκος
narbonensis > Narbonne, πόλη της Νότιας Γαλλίας στην περιοχή Languedoc.

Lunaria annua subsp. pachyrhiza

Κιθαιρώνας 29/03/2016

Η Lunaria annua subsp. pachyrhiza [(Borbás) Hayek 1925] είναι φυτό των Βαλκανίων και της Ιταλίας.

Συνώνυμο: Lunaria pachyrhiza (Borbás 1891).

Βιότοπος: υγρές θέσεις σε μακκία, ρυάκια, φαράγγια σε υψόμετρα 0-600 (-1400) μ.

Μονοετές ή διετές φυτό με σαρκώδεις παχιές ρίζες διαμέτρου 10 χιλ. Βλαστό όρθιος, ύψους 35-80 εκ.

Άνθη με πέταλα ροζ-μοφ, μοβ-μοβ, κοκκινωπά.

Άνθιση: Μάρτιος - Μάιος.

Ετυμολογία:

Lunaria < luna σελήνη ==> για το σχήμα των σπερμάτων.

annuua (λατιν.) = ετήσιος, μονοετής ==> αναφέρεται στην διάρκεια της περιόδου βλάστησης.

pachyrhiza < παχύς + ρίζα.

Tetragonolobus purpureus

Ερυθρές, 29/03/2016

Ο Tetragonolobus purpureus είναι μεσογειακό φυτό, με εξάπλωση στην κεντρική, νότια καινησιωτική Ελλάδα.
Βιότοπος: λιβάδια, εποχικά υγρές θέσεις σε ελαιώνες, σε υψόμετρα 0-500 (-900) μ.
Χνουδωτό μονοετές φυτό 10-40 εκ.
Φυλλάρθα αντωοειδή-ρομβοειδή μέχρι 40 χιλ. Παράφυλλα ωοειδή, μυτερά.
Στεφάνη πορφυρή.
Χέδρωπας με τομή τετραγωνική
Ανθίζει Μάρτιο - Ιούνιο.

Ετυμολογία:
Tetragonolobus > τετράγωνος + λοβός
purpureus > πορφύρεος, πορφυρούς = πορφυρός, από το χρώμα των ανθέων.

Silene fabaria subsp. domokina

Πατέρας 20/02/2016

Ophrys basilissa

Μαραθώνας, 09/03/2016

Η ορχιδέα Οφρύς η βασίλισσα (Ophrys basilissa C. & A. Alibertis & H. R. Reinhard, 1990) έχει εξάπλωση σε Κρήτη, Δωδεκάνησα, νησιά Ανατολικού Αιγαίου, Κυκλάδες. Στην Αττική είναι γνωστή μόνο από δύο θέσεις.
Συνώνυμα: Ophrys omegaifera subsp. basilissa. Ophrys omegaifera.
Περιγράφτηκε το 1990 από το Ρέθυμνο. Το όνομά της οφείλεται στο μεγάλο μέγεθος του χείλους, μεγαλύτερο από την παρόμοια Ophrys omegaifera, για την οποία υπάρχει μια ανεπιβεβαίωτη καταγραφή από την Λαυρεωτική.
Βιότοπος: φρύγανα, ελαιώνες, ξέφωτα πευκοδασών.
Άνθος: χείλος μεγάλο έως 3 εκατοστά, με θυρεό σε σχήμα Ωμέγα.
Άνθιση: Ιανουάριος - Απρίλιος, ανάλογα με το υψόμετρο.

Ετυμολογία:
Ophrys > Οφρύς (φρύδι). Δεν είναι ξεκάθαρο σε ποια χαρακτηριστικά του γένους Ophrys αναφέρεται το όνομα ενώ υπάρχει και το ενδεχόμενο γλωσσικής παρερμηνείας.
basilissa > βασλίλισσα, λόγω του μεγάλου της άνθους.