ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΜΠΛΟΚ

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

Crocus biflorus subsp. melantherus

Πατέρας 05/12/2013

Ο Κρόκος διανθής υποείδος ο μελάνθηρος (Crocus biflorus subsp. melantherus, Mathew 1982) είναι ενδημικός της Πελοποννήσου και της Αττικής.
Τα άνθη του έχουν χρώμα κρεμ-λευκό. Εξωτερικά έχουν μοβ-γκρι ραβδώσεις ή πιτσιλιές και μερικές φορές κίτρινη απόχρωση. Λαιμός κίτρινος και λείος. Στίγματα στύλου κίτρινα-πορτοκαλί σε τρεις διακλαδώσεις, περίπου ίσα με τους ανθήρες που είναι μαυριδεροί. Από τους μαυριδερούς ανθήρες πήρε και το όνομά του (μελάνθηρος). Φύλλα 3-5.
Βιότοπος: Αραιοί θαμνώνες και φρυγανικά οικοσυστήματα σε ασβεστολιθικά εδάφη.
Άνθιση: Οκτώβριος - Νοέμβριος, σε υψόμετρα 700-1200 μ.
Εξάπλωση στην Αττική: Πατέρας, Κιθαιρώνας, Υμηττός (;).

Ετυμολογία:
Crocus > κρόκος (πιθανώς από την κρόκη, υφάδι).
biflorus > bis δις + flos, floris άνθος = διανθής
melantherus > μέλας + ανθήρας = μελάνθηρος
.






Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Galanthus reginae-olgae με φόντο την Αθήνα

Υμηττός 23/11/2013

Ο Γάλανθος της Βασίλισσας Όλγας (Galanthus reginae-olgae Orph 1876) είναι βολβώδες φυτό με περιορισμένη εξάπλωση στην Δυτική Ελλάδα, Ανατολική Αδριατική και Σικελία. Στην Αττική υπήρχε μία αναφορά του 1884 (Mahaffy) από τον Υμηττό αλλά από τότε το φυτό δεν είχε βρεθεί. Ξαναβρέθηκε στον Υμηττό το 2009 από τους Πηνελόπη Δεληπέτρου και Ερωτόκριτο Καλογερόπουλο.
Το φυτό περιέγραψε το 1876 από τον Ταΰγετο ο Θεόδωρος Ορφανίδης.
Ο Γάλανθος της Βασίλισσας Όλγας» ανθίζει το φθινόπωρο (Σεπτέμβριος - Νοέμβριος) σε υψόμετρα 50-1300 μ., συνήθως σε υγρές θέσεις με πλατάνια και σε μεγάλα υψόμετρα σε δάση ελάτης.
Φύλλα γλαυκοπράσινα με πλάτος 5-12 χιλιοστά, που εμφανίζονται αμέσως μετά την άνθιση. Εξωτερικά πέταλα λογχοειδή. Εσωτερικά πέταλα με στενή ανοιχτοπράσινη κηλίδα στο άκρος τους.

*** Ο «Γάλανθος της βασίλισσας Όλγας» περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (εκδ. 1995).

Ετυμολογία:
Galanthus > γάλα + άνθος - επειδή τα άνθη είναι λευκά σαν το γάλα. Γάλανθος.
reginae-olgae > αφιερωμένο στην Βασίλισσα Όλγα.
.


Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Crocus pallasii από τον Υμηττό

Υμηττός 26/10/2013

Ο Κρόκος του Πάλλας (Crocus pallasii, Coldb. 1817) έχει ευρεία διασπορά, από τα Βαλκάνια και την Τουρκία μέχρι την Ιορδανία και το Ιράν.
Η γνωστή του εξάπλωση στην Ελλάδα περιλαμβάνει την Λέσβο, Χίο, Σάμο, Δράμα, Όσσα. Το 2007 εντοπίστηκε ένας πληθυσμός του στον Υμηττό, με αβέβαιη προέλευση.
Έχει μοβ περιάνθιο με σκούρες νευρώσεις. Στίγματα στύλου κόκκινα, ακέραια, κοντά. Ανθήρες κίτρινοι στο ίδιο μήκος με τα στίγματα.
Άνθιση: Οκτώβριος – Νοέμβριος σε υψόμετρα 50 –2500 μ.
Βιότοπος: πετρώδεις και βραχώδεις πλαγιές λόφων, αραιοί θαμνότοποι.

Ετυμολογία:
Crócus > κρόκος (πιθανώς από την κρόκη, υφάδι).
pallasii > αφιερωμένος στον Γερμανό βοτανικό P.S. Pallas, ερευνητή της χλωρίδας Ρωσίας και Κριμαίας.

 

Υμηττός 30/11/2011


Υμηττός 03/11/2007

Υμηττός 03/11/2007

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

Parkinsonia aculeata

Περισσός 03/10/2013 Τουρκοβούνια

Η Parkinsonia aculeata είναι ξενικό δέντρο από το Μεξικό, που συνήθως το συναντάμε σε θέσεις με μπάζα. Έχει, πάντως, ενδιαφέροντα άνθη...



Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013

Centaurea cithaeronea

Κιθαιρώνας 07/07/2013

Η Κενταύρια του Κιθαιρώνα Centaurea cithaeronea Phitos & Constantinidis 1993) είναι ενδημική του Κιθαιρώνα (τρεις θέσεις) και του Ελικώνα (μία θέση).
Πολυετές φυτό διακλαδιζόμενο υπόγεια. Φύλλα και βλαστοί με πυκνό εριώδες τρίχωμα. Σχηματίζει μικρές συστάδες που ανυψώνονται λίγα εκατοστά από το έδαφος.
Βιότοπος: πετρώδεις και χαλικώδεις θέσεις, σε άδενδρες πλαγιές ή σε διάκενα δασών ελάτης. Συχνά σε περιοχές με ισχυρούς ανέμους σε κορυφογραμμές.
Άνθη: κίτρινα ανθίδια.
Άνθιση: στα μέσα του καλοκαιριού, τέλη Ιουνίου - Ιούλιος.

*** Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (RDB 2009), με τον χαρακτηρισμό «Κινδυνεύον» (ΕΝ).

Ετυμολογία:
Centaurea > Centaurus > Κένταυρος (ο Κένταυρος Χείρων ήταν γιατρός και δάσκαλος του Ασκληπιού)
achaia > Αχαΐα.
cithaeronea > Κιθαιρώνας
.


Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Alkanna graeca subsp. baeotica

Κιθαιρώνας 20/04/2013

Η Αλκάννα η ελληνική υποείδος βοιωτική (Alkanna graeca Boiss. & Spruner 1844 subs. baeotica (A.DC.) Nyman 1881) είναι ενδημική της Στερεάς Ελλάδας, Θεσσαλίας, Εύβοιας και Πελοποννήσου. Φύεται σε βραχώδεις και πετρώδεις τοποθεσίες, σε ορεινές περιοχές και συνήθως πάνω από τα 1200m. Ανθίζει από τον Απρίλιο.

Η Alkanna baeotica περιγράφτηκε το 1846 από τον A. DC. (Alphonse De Candolle, καθηγητής Βοτανικής στο Πανεπιστήμιο της Γένοβας) και από αποξηραμένο δείγμα το Sartori από την Βοιωτία ("in campis Boeotieae"). Δύο χρόνια νωρίτερα το 1844 οι Boissieur & Spruner είχαν περιγράψει την Alkanna graeca από την Πελοπόννησο. Το 1881 ο Nyman υποβάθμισε την Alkanna baeotica σε υποείδος της Alkanna graeca, επειδή η A. graeca είχε περιγραφεί νωρίτερα. Έτσι προέκυψε η Alkanna graeca subsp. baeotica, (DC.) Nyman 1881.
Ετυμολογία:
Alkanna  < al-kanne, αραβικό όνομα φυτού, την ρίζα του οποίου χρησιμοποιούσαν οι Άραβες φαρμακοποιοί και για την χρωστική al-henna // από την ισπανική alcana henna (θάμνος), από τη μεσαιωνική λατινική Alhanna (αλχανά) , από την αραβική al-ḥinnā η χέννα
graecus, a, um < Grecia Ελλάδα. = ελληνική
baeotica < Baeotia Βοιωτία. = βοιωτική




Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Allium brussalisii

Πάρνηθα 12/09/2013

Το Άλλιο του Μπρούσαλη (Allium brussalisii Tzanoud. & Kypr. 2008) είναι ενδημικό Στερεάς Ελλάδας και Πελοποννήσου. Περιγράφηκε από την Πάρνηθα. Φύεται σε πετρώδεις θαμνότοπους και δάση. Ανθίζει Αϋγουστο - Σεπτέμβριο.
Ετυμολογία:
Allium > αllium (λατιν. Πλίνιος) > άγλις, -ίθος, η κεφαλή ή σκελίδα σκόρδου (σύμφωνα με τον Ottorino Pianigiani, 1845-1926, Ιταλό δικαστή, πολιτικό και γλωσσολόγο.
brussalisii, προς τιμήν του Πέτρου Μπρούσαλη, φωτογράφου, ορειβάτη και ερασιτέχνη βοτανικού.


Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

Odontites linkii

Πάρνηθα 12/09/2013

Ο Οδοντίτης του Λινκ (Odontites linkii Heldr. & Sart. ex Boiss. 1856) είναι ελληνικό ενδημικό φυτό με ευρεία εξάπλωση από τον Όλυμπο και νοτιότερα μέχρι την Χάλκη και την Κρήτη.
Πολυετές φυτό με ημιξυλώδη βάση ή μικρός θάμνος, λείος ή καλυμμένος με αραιό τρίχωμα.
Βλαστοί διακλαδισμένοι στην βάση τους 20-80 εκ. όρθιοι έως πλάγιοι.
Φύλλα απλά, αντίθετα, επιμήκη-γραμμοειδή ή λογχοειδή
Βιότοπος: βραχώδεις θέσεις, κρημνοί, σάρες, χαλικώδεις περιοχές, κράσπεδα δρόμων, σε υψόμετρα μέχρι 1600 μ.
Ανθίζει από τα μέσα Αυγούστου μέχρι τον Νοέμβριο.

Ετυμολογία
Odontites > odontitis, φυτό που αναφέρει ο Πλίνιος
linkii > αφιερωμένο στον Γερμανό βοτανικό και φυσιοδίφη Johann Heinrich Friedrich Link (1767-1851), καθηγητή Βοτανικής στα Πανεπιστήμια του Rostock και του Breslau.

Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

Asclepias fruticosa

Ωρωπός 03/09/2013

Φυτό της Κεντρικής και Νότιας Αφρικής. Στην Ελλάδα είναι καλλιεργούμενο ή δραπέτης από κήπους, όπως το φυτό της φωτογραφίας.

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Limoniastrum monopetalum

Λεγραινά 28/05/2013

Το Ψευδολιμόνειο το μονοπέταλο [Limoniastrum monopetalum (L.) Boiss. 1848] εξαπλώνεται στην Δυτική Ευρώπη και την Βόρεια Αφρική. Η Ελλάδα αποτελεί το νοτιοανατολικότερο σημείο της εξάπλωσής του στην Ευρώπη.
Στην χώρα μας είναι γνωστό από την Νότια Ελλάδα, την Κρήτη και το Αιγαίο.
Φυτό των παραθαλάσσιων περιοχών. Φύλλα σαρκώδη, πράσινα, στενόμακρα. Βλαστοί που φτάνουν το 1 μέτρο.
Βιότοπος: αμμώδεις παραλίες.
Άνθη: μεγάλα, ρόδινα ή υπόλευκα.
Άνθιση: Μάιος - Αύγουστος.
Εξάπλωση στην Αττική: αμμώδεις παραλίες Σαρωνικού

Ετυμολογία
Limoniastrum > Limonium (από Πλίνιο) > λειμώνιον (Διοσκουρίδης) + υποτιμητικό επίθημα -astrum = ψευδολιμόνειο.
monopetalum > μόνο + πέταλο.



Λεγραινά 28/05/2013





Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

Convolvulus oleifolius

Γεράνεια 03/05/2013

Ο Κονβόλβουλος ο ελαιόφυλλος προτιμά παραθαλάσσιες τοποθεσίες, όπως στην φωτογραφία με φόντο τον Κορινθιακό και τον Ελικώνα.

Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

Mesembryanthemum nodiflorum

Λεγραινά 21/04/2013

Το μεσημβριάνθεμο το κομβανθές (Mesembryanthemum nodiflorum, L. 1753) είναι μεσογειακό φυτό. Φύεται σε παραθαλλάσια ενδιαιτήματα, στην Νότια και την νηισωτική Ελλάδα. Ανθίζει από τον Απρίλιο.
Ετυμολογία:
Mesembryanthemum < μεσημβρία + ανθέω (επειδή ανθίζει το μεσημέρι) // < μέσος + έμβρυο + άνθεμον, κατά τον Λιναίο, επειδή η ωοθήκη με το εμβρυο του σπέρματος βρίσκεται στο κέντρο του άνθους.
nodiflorum < nodus (λατιν.) κόμβος, κόμπος, όζος, άρθρωση = κομβανθές, άνθη στους κόμπους - όζους των βλαστών.

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

Consolida tenuissima

Ποικίλον όρος 01/05/2012

Η Κονσολίντα η λεπτότατη [Consolida tenuissima (Sibth. & Sm.) Soó 1922] είναι ενδημική της Αττικής, της Εύβοιας και της Σκύρου.
Πόα με λεπτό, διακλαδιζόμενο και τριχωτό βλαστό, με ύψος μέχρι 50 εκατοστά.
Βιότοπος: Βραχώδεις θέσεις, φρυγανότοποι, σε υψόμετρα 250-900 μ.
Άνθη: Ζυγόμορφα, σε χαλαρή ταξιανθία, χρώματος μπλε-μοβ.
Άνθιση: Απρίλιος - Μάιος.
Εξάπλωση στην Αττική: Υμηττός, Ποικίλο, Πάρνηθα, Πεντέλη, Πατέρας.

*** Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (RDB 2009), με τον χαρακτηρισμό «τρωτό» (VU).

Ετυμολογία:
Consolida > consolido (λατιν.) σταθεροποιώ, ενοποιώ > consolida λατινικό όνομα φυτού, του οποίου οι φαρμακευτικές ιδιότητες υποτίθεται ότι θεράπευαν τις πληγές.
tenuissima > tenuis λεπτός > tenuissima = λεπτότατη, λόγω των πολύ λεπτών βλαστών της.